Dee Kei (DK) กับผมนั่งคุยกันในรายการ Mixing It Up with Daddy D ตอนหนึ่ง ที่เริ่มจาก mix-bus limiters แล้วก็ดำดิ่งลงไปจนสุด — เรื่องโฟกัสเดียว การแต่งงาน การเลี้ยงลูก ศรัทธา และคำถามที่กลายเป็นชื่อตอน: ความสำเร็จคืออะไร? ถ้ามีเวลาแค่ฟังส่วนเทคนิค ครึ่งแรกคือของคุณ ถ้ามีแรงไปได้ทั้งทาง ครึ่งหลังคือช่วงที่ทุกอย่างจริงจัง
ถ้าคุณบินจาก LA ไป Hawaii เก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์ของเวลา เครื่องบินกำลังมุ่งไปผิดทิศ — แต่พวกเขาปรับตลอดเวลา การแก้ไขเล็กๆ น้อยๆ และสุดท้ายคุณก็ลงจอดถึงที่หมาย มนุษย์เนี่ยห่วยเรื่องความสมบูรณ์แบบจริงๆ— Jon Rezin
บทสนทนา
DK: ยินดีต้อนรับกลับมา จอห์น ไม่ได้เจอกันนานเลย เป็นยังไงบ้าง?
Jon: ดีมากเลย เพื่อน โชคดีมาก ไม่มีอะไรจะบ่น
DK: นอนเพิ่มอีกหน่อย — นายนอนเพิ่มได้นะ ตอนนี้ลูกๆ ยังเล็กอยู่ไหม?
Jon: ใช่เลยเพื่อน ผมมีลูกอายุแปดขวบ สิบเอ็ด และสิบสองขวบ
DK: งั้นที่ไม่ได้นอนเพราะอยู่ดึกใช่ไหม?
Jon: ผมเข้าจังหวะตอนเย็น พอลูกๆ เข้านอนแล้ว นั่นคือช่วงเวลาทองของผมที่จะทำงานแบบไม่มีใครรบกวน ผมใช้เวลาประมาณยี่สิบ ยี่สิบห้านาทีกว่าจะเข้าโหมดงานสร้างสรรค์ที่ทำอยู่ — มิกซ์ โปรดิวซ์ หรือแม้แต่งานเอกสาร — และการได้ทำแบบไม่ถูกขัดจังหวะ ไม่มีใครมาบอกว่า "พ่อ ช่วยทำนี่หน่อย" ผมโปรดักทีฟกว่ามากเวลาไม่ถูกขัด บางครั้งผมก็กินข้าวเช้ากับครอบครัว เราทำกันยาวจนกว่าจะถึงเดดไลน์หรือจนกว่าผมจะฟังไม่รู้เรื่องแล้ว
มิกซ์ผ่านลิมิเตอร์
DK: นายเป็นสายใช้คลิปเปอร์เลยใช่ไหม? ชอบคลิปเยอะๆ?
Jon: ใช่ ผมใช้ IK Multimedia Stealth Limiter มานานมาก — มันรับการดันแรงๆ ได้ดี อย่าลืมว่าผมมิกซ์โดยใส่มันที่มาสเตอร์ตั้งแต่ตอนเริ่มต้นเลย ตอนที่กำลังหาเสียงอยู่ ผมยังใส่มัลติแบนด์คอมเพรสเซอร์ก่อนหน้านั้นเพื่อปรับโครงรวมๆ ทุกวันนี้ God Particle ของ Jaycen Joshua โหดมาก และทำงานคล้ายๆ กันได้เยอะ ตอนนี้มันเลยเป็นตัวหลักของผม ถ้ามันมีปัญหาเรื่องลิมิตในจุดใดจุดหนึ่ง ผมมีตัวอื่นต่อแบบเดซี่เชนไว้หลังมัน ปิดไว้อยู่ เพื่อจะได้สลับไปใช้ลิมิตเตอร์ตัวอื่นในสถานการณ์นั้น
DK: หลายคนที่ผมรู้จัก — และวิธีที่ผมถูกสอนมา — คือไม่ใส่อะไรเลยบน mix bus ผมค่อยใส่ทีหลัง นายคิดว่าทำไมการมิกซ์ผ่านลิมิตเตอร์ถึงมีประโยชน์?
Jon: ผมทำแบบที่นายว่ามาเป็นปีๆ สิ่งที่เกิดขึ้นซ้ำๆ คือผมมิกซ์ออกมาเสียงสวยมาก ส่งไปมาสเตอริงหรือใส่ลิมิตเตอร์คร่าวๆ ให้ลูกค้าฟัง แล้วลิมิตเตอร์ดูดไดนามิกออกหมด — ฟุบ ฟังไม่เพราะเลย ผมเลยเกิดสังหรณ์ว่า: ถ้ายังไงสุดท้ายก็ต้องอัดมันอยู่ดี แล้วทำไมไม่มิกซ์ผ่านมันไปเลยล่ะ? สุดท้ายผมก็ได้ไดนามิกแบบที่อยากได้ และสเปกตรัมความถี่แบบที่อยากได้ — เพราะการลิมิตเปลี่ยนการรับรู้ความถี่ โดยเฉพาะย่านสูง ผมก็เลยปั้นเสียงเข้าไปในมาสเตอร์ลิมิตเตอร์ที่ระดับเดียวกับที่เพลงจะจบลง
Jon: เมื่อลูกค้าอนุมัติ ผมจะถอดลิมิตเตอร์ออกแล้วพรินต์ทั้งเวอร์ชั่นที่มีลิมิตและไม่มีลิมิต — บรรเลง เต็ม อะคาเปลล่า ทีวี — แล้วส่งให้มาสเตอริงเอนจิเนียร์เป็นเวอร์ชั่นที่บายพาสไว้พร้อมสกรีนช็อตของลิมิตเตอร์ของผม เพื่อให้เขาทำเสียงให้เหมือนกับที่ลูกค้าหลงรักได้ ที่ทำแบบนี้เพราะมาสเตอริงเอนจิเนียร์เคยโทรมาบอกผมว่า "ทำให้เสียงเหมือนที่คุณทำไม่ได้เลย"
Jon: ราวๆ ช่วงที่ผมมีสังหรณ์นั้น ผมไปฟังทอล์กของ Manny Marroquin เขาพูดถึง "running it back in" อยู่ตลอด ผมเลยถามเขาตอน Q&A ว่า "คุณมิกซ์เข้าไปในลิมิตเตอร์ใช่ไหม?" เขาตอบว่า "เออ ใช่สิ แน่นอน" นั่นคือการยืนยัน: นี่แหละคือสิ่งที่ผมต้องทำ
วิธีที่ถูกในเพลงหนึ่ง อาจเป็นวิธีที่ผิดสนิทในอีกเพลง การเข้าใจเครื่องมือและเทคนิคของตัวเองอย่างถ่องแท้ — คุณก็แค่สลับวิธี— Jon Rezin
ความดังของมิกซ์เป็นเรื่องของการมิกซ์ ไม่ใช่มาสเตอร์
Jon: มันสำคัญที่จะต้องทำให้มิกซ์ของคุณยืนเทียบเคียงกับอะไรก็ตามที่มันจะถูกเล่นข้างๆ ได้ — และทั้งหมดนั่นเกิดขึ้นในขั้นมิกซ์ ไม่ใช่ปัญหาของมาสเตอริง ถ้ามิกซ์โดยไม่มีเรื่องนี้อยู่ในหัว สุดท้ายมันก็จะถูกทุบและถูกบีบจนแบน แต่ก็ยังไม่ดัง
Jon: ถ้า gain reduction เยอะมากแล้วเสียงร้องเริ่ม pump นั่นไม่ใช่ฟีลที่อยากได้ ผมก็จะถอดลิมิตเตอร์ออกจากมาสเตอร์แล้วเอาไปใส่ที่ bus ของเครื่องดนตรีทั้งหมด — ให้ดนตรีโดนทุบ แล้วเสียงร้องลอยอยู่ข้างบน
DK: ตอนนี้ชอบใช้ saturator ตัวไหนอยู่บ้าง?
Jon: มีหลากหลาย Xenon saturation ใน Silika ของ Kush Audio เป็นหนึ่งในตัวโปรดของผม Mixland TILT — โหมด saturation มันยอดมาก Decapitator เป็นคลาสสิกที่ผมยังหยิบมาใช้ Spectre — ผมใช้ Spectre ทุกมิกซ์เลย หน้าตาเหมือน EQ แต่จริงๆ มันคือ EQ ที่บูสต์ได้อย่างเดียว และบูสต์ผ่าน saturation FabFilter Saturn ก็อยู่ในการหมุนเวียน Oven ของ Bob Horn ผมเคยใช้ตัวฮาร์ดแวร์จริงที่บ้าน Bob — แมน เจ๋งมาก ในเวอร์ชั่นปลั๊กอินผมใช้ในสามสี่มิกซ์ — อยากอยู่กับมันสักสองสามเดือนกับงานหลายๆ แบบก่อนที่จะให้ความเห็นจริงจัง แต่ตอนนี้ก็ยังลองเรื่อยๆ อยู่
ขั้นตอนใช้เพลงอ้างอิง
DK: นายใช้ reference ยังไง? แบบโหลดเข้าไปในเซสชั่น Pro Tools เลยเหรอ?
Jon: ใช่ — ผมใช้ ADPTR AB ผมโหลด reference ตามแนวที่กำลังมิกซ์อยู่ — ฮิปฮอป R&B Afrobeats หรืออะไรก็ตาม — รวมถึง rough mix ด้วย ผมต้องเอาชนะ rough mix ทุกครั้ง ไม่งั้นผมทำงานไม่ได้ ผมแค่หยุด ฟัง แล้วถามตัวเองว่า: ตอนนี้ผมอยู่ตรงไหน? reference ดึงผมกลับมาสู่ความเป็นจริงของโลก
ว่าด้วยความโฟกัสแน่วแน่
DK: คุณอยากเป็นพ่อตั้งแต่ยังค่อนข้างหนุ่ม แต่งงานค่อนข้างเร็วในเส้นทางอาชีพ แต่ก็สร้างสรรค์และรับความเสี่ยงได้มากพอจะไล่ตามดนตรี — ซึ่งตรงข้ามกับทุกอย่าง คุณรู้สึกว่าตอนหนึ่งคุณบ้าไปแล้ว หรือรู้สึกว่าหาวิธีสร้างสรรค์อย่างมีตรรกะได้?
Jon: ผมมีโฟกัสแบบมุ่งมั่นเรื่องเดียวที่คนส่วนใหญ่มองว่าไม่สมจริงและใกล้เคียงกับความดื้อรั้นอย่างหนัก ผมรู้ว่าตัวเองอยากไปไหนและจะหาทางไปให้ได้ มีเรื่องเล่าที่ผมเคยได้ยิน — น่าจะเป็นเรื่องเผาเรือ / กอร์เตส ผู้บัญชาการพาทหารขึ้นฝั่ง แล้วสั่งให้เผาเรือทิ้ง ทางเดียวที่จะกลับบ้านได้คือใช้เรือของศัตรู แนวคิดนั้นโดนใจผมมาก
แผนสำรองคือของคนที่เชื่อว่าตัวเองจะล้มเหลว ฟังดูโง่มากถ้าคุณมีภาระหน้าที่ — โดยเฉพาะกับคนที่เลือกอาชีพแบบดั้งเดิม — แต่นี่คือสิ่งที่เหมาะกับผม และมันเป็นเชื้อเพลิงให้ผม— Jon Rezin
Jon: เวลาคนถามว่า "ทำอะไรสนุก ๆ ล่ะ?" ผมก็ตอบ "ทำดนตรีสนุก ๆ" "แต่นั่นมันงานคุณนี่" ใช่เลย
งานที่ Westlake และคู่ชีวิตที่ใช่
Jon: ตอนเราย้ายไป LA — ภรรยาผมมาจากเคนยา เลยต้องรอวีซ่าทำงานของเธอ — ผมได้งานที่ Westlake Pro ซึ่งตอนนั้นอยู่ใน Westlake Studios แค่เป็นออฟฟิศ แต่คุณได้ไปเจอคนสตูดิโอในบ้านของเขา ผมเลยใช้ตรงนี้แนะนำตัวทุกที่: "ผม Jon Rezin เป็น engineer" คนเรียกผมไปดูระบบของเขา ติดตั้งให้ แล้วก็จ้างผมทำโปรเจกต์ มันค่อย ๆ สะสม หกเดือนผมก็เสร็จ — พอมีลูกค้าพอ ผมก็ลาออก
Jon: การแต่งงานคือการหาคู่ที่ใช่ ราวเดือนที่สี่หรือห้าที่ Westlake ผมมีลูกค้าพอแล้ว และภรรยาผมพูดว่า "คุณต้องลาออก" ผมบอก "แต่ตรงนี้คือสิ่งที่เลี้ยงเรา" เธอตอบ "วีซ่าทำงานใกล้จะออกแล้ว งานนี้ไม่ได้หล่อเลี้ยงจิตวิญญาณคุณ" จบแค่นั้น
ธงเขียว
DK: อะไรคือ green flag ของคนที่ดีจริง ๆ?
Jon: When I met you, for example — well-spoken, thoughtful, you care about doing the right thing, you're striving for excellence, you're a family man who cares about his family. They're not a burden to you — like the books you and your wife are writing about your kids. People whose compass in life is aimed in the right direction, or at least the same direction I'm striving toward — those are the people I want to keep on the inside circle. Sometimes it's almost an energy. You meet somebody and you feel like you've known them forever.
จะทำให้เข็มทิศชี้ทางถูกได้อย่างไร
Jon: Nothing is set-it-and-forget. It's constantly readjusting. There was this analogy I heard — if you're flying from LA to Hawaii, ninety-nine percent of the time the plane is going the wrong direction. But they're constantly readjusting these little micro-corrections, and you finally land where you're going. Humans kind of suck at being perfect — so we're always making mistakes, sometimes big, sometimes small, and always readjusting.
Jon: My wife and I consult a lot. We sit down and chat — what are we trying to achieve, how close are we, what needs to change in how we educate our children, in how I'm dealing with a difficult client, in the email I'm about to send. Consultation with people who have your best interest in mind and the capacity to assist — that's important.
ส่วนใหญ่ของงานเขียน Bahá'í — ซึ่งเป็นศาสนาของผม — พูดถึงว่างานที่ทำด้วยจิตวิญญาณแห่งการรับใช้คือการสักการะ ผมจึงถามตัวเองเสมอว่า งานของผมมีคุณค่า แต่ผมจะรับใช้ผ่านสิ่งที่ทำได้อย่างไร เพื่อใครก็ตามที่ผมทำให้?— Jon Rezin
นิยามความสำเร็จ
Jon: Early on, when I was starting, I said I want a wife and children. I want a family. I could have done the whole grind and probably been "successful" in the career sense without those things — but that's not success for me. So having the full package, even though it meant a slower burn instead of breakneck speed — I have my goal. I'm working on great music, I'm working on stuff I really enjoy, people are appreciating my work, and I have an amazing family. I get to work from home. So even though I may not be "successful" in some narrower sense — I'm successful.
DK: How do we define success? Sometimes I define it based on: am I the type of person people want to be around, and am I the type of person who can take on responsibility and uphold it.
Jon: The challenge is that based on that definition I'm definitely not successful. I agree with you a hundred percent — but there's a point where the responsibilities mount up so much that the replies get slower, things slip through the cracks. My kids are avid swimmers. I have to be at the swim meet. So yes — maybe I didn't get back to you when you needed me to. Sorry, I had to make a choice. Right now the responsibilities are significantly more than the time I have for them, but somehow the things get done. It's not "easy breezy" — it's more like, "oh God, it's all on fire — how do I drown less?"
การสื่อสารและการแต่งงาน
Jon: I tend to over-communicate — I don't know if it's possible to over-communicate, actually. Some people are like, "Why do you say all these obvious things?" Even at work — "Hey, I'm sending you that thing, please remember XYZ." And they're like, "Dude, I know that." I'd rather say it than have the expectation you're going to remember the one random thing I told you before, and then you don't deliver. So I over-communicate. And that's worked for me.
Jon: With my wife — we spend a lot of time consulting, sharing vulnerabilities. If I have a rough thing with a client I'll just tell her, "Hey babe, I'm feeling down right now because of this." She's like, "I got you. Thank you for sharing it with me." Sometimes nothing can be done — but it's important for partners to know he's on low fuel right now. So let me step up. And vice versa.
ว่าด้วยการอยู่กับปัจจุบันและขอบคุณ
DK: How do you actively stay present and grateful?
Jon: Present is hard for me — my mind is always scattered. Always thinking about things that have happened, things that are going to happen, of course what's happening right now. My wife is into mindfulness and meditation, so I'm absorbing some of that mojo. I'm trying to recognize moments as they're happening — and throwing up a prayer in those moments, whether it's a blessing happening, or whether I need assistance. I'm marking the moments.
Jon: As far as gratitude — every night the whole family does what we call blessings and prayers. Each of us goes through our day and lists what we were happy about: I got to play with my friend, mommy made an amazing meal — it's always mommy. We actively bring ourselves to account and recognize the things we're grateful for. It's served us well as a family. There's always stuff that's hard, but remembering what's a blessing keeps us focused. And we literally do it every single day.
ปิดท้าย
DK: This has been amazing. We talked a lot more about audio than we usually do, and it was a very mindful episode. I appreciate you taking the time.
Jon: Real pleasure. I love the fact that we never know where the conversation is going to go — but it's always going to go somewhere cool.
ดูบทสนทนาเต็มได้ที่ YouTube ขอบคุณ Dee Kei และคอมมูนิตี้ Mixing It Up with Daddy D เป็นอย่างยิ่ง