นาทีที่คุณกำลังดูบทสัมภาษณ์บน YouTube แล้วคิดในใจว่า เฮ้ย… คนที่ถูกสัมภาษณ์นี่ดูคุ้นๆ นะ… พอเขาเล่าเรื่องราวของเขา คุณก็ตระหนักว่าคุณเคยเป็นส่วนหนึ่งของมัน!
ผมกำลังดูบทสัมภาษณ์ในซีรีส์วล็อก The School of Greatness ของ Lewis Howes กับ Jesse Itzler แล้วก็เอะใจตลอดว่าทำไมเสียงของ Jesse คุ้นเหลือเกิน จากนั้นเขาก็เล่าถึงชีวิตเก่าในฐานะแร็ปเปอร์และเอ่ยชื่อบนเวทีว่า 'Jesse Jaymes' ความทรงจำผมก็หลั่งไหลกลับมา เขาพูดถึงการทำเพลงธีมให้ทีม NBA ต่างๆ กับศิลปินหลายคน และนั่นเป็นเงินก้อนแรกของจริงเพราะขายได้กว่าห้าแสนชุด… แล้วทุกอย่างก็คลิก… ผมเคยทำงานในแผ่นพวกนั้น!
เซสชันนั้นติดอยู่ในความทรงจำของผมด้วยเหตุผลหลายประการ:
นี่คือช่วงต้นของอาชีพผม ราวปี 1998 และตอนอายุ 20 ผมเพิ่งได้เป็น chief engineer ที่สตูดิโอเล็กๆ แห่งนี้ใน NYC ผมรัก Hip-Hop.. พอรู้ว่าลูกค้าที่กำลังจะมาคือ Kurtis Blow @kurtisblow และเราจะทำเพลงคลาสสิกชื่อดังของเขา 'Basketball' ใหม่ ผมตื่นเต้นมาก!
โปรดิวเซอร์เดินเข้ามาแล้วแนะนำตัวว่าชื่อ Preemo ผมเกือบมั่นใจเต็มร้อยเลยว่านั่นคือ DJ Premier ที่ใช้ชื่อนั้นเหมือนกัน Preemo กับ Kurtis เจ๋งมาก และเรากำลังทำงานร่วมกันเพื่ออัดแทร็กใหม่และอัดเสียงร้องสำหรับเวอร์ชัน ‘Basketball’ ที่ทำเฉพาะของแต่ละทีม เราผ่านทีมไปเยอะมาก! สักพักก็มีหนุ่มผิวขาวคนหนึ่งเดินเข้ามาในเซสชัน ใส่ทรัคสูทตั้งแต่หัวจรดเท้า (สีแดงขาวรึเปล่านะ?) วาบ Run-DMC สุด ๆ ผมไม่รู้เลยว่าเขาเป็นใคร แต่ทุกคนทักทายเขาเหมือนเพื่อนเก่า เขานั่งชิลล์อยู่ด้านหลัง พูดแทรกแค่บางครั้งเท่านั้น เขานำพลังบวกมาสู่เซสชันมากมาย
อยู่ดี ๆ บอสของผม (เจ้าของสตูดิโอ) ก็เดินเข้ามาในเซสชัน และพยายามแสดงว่าตัวเองเท่ด้วยการเหน็บแนมผมต่อหน้าทุกคน (น่าเสียดายที่นี่คือสไตล์ของเขา)… Kurtis ได้ยินจาก booth แล้วก็จัดการบอสของผมทันที บอกให้เขาหยุดยุ่งกับผม เขา Preemo & Tracksuit ก็ช่วยกันตอกหน้าบอสของผมให้รู้ที่ทาง ผมพยายามอย่างหนักที่จะกลั้นยิ้มไว้ขณะที่บอสถอยออกจากห้อง มีบางอย่างเกิดขึ้นในใจผมตอนที่ยักษ์ใหญ่แห่งวงการ Hip-Hop เหล่านี้ (และพี่ tracksuit) ออกมาปกป้องศักดิ์ศรีของคนที่ไม่สำคัญที่สุดในห้อง.. มันทำให้ผมรู้สึกมีคุณค่าและสมควรอยู่ตรงนั้น มันเป็นตัวอย่างที่แท้จริงของความซื่อตรงและความถ่อมตน และทิ้งความประทับใจที่อยู่ยาวนาน
ในจังหวะหนึ่ง Tracksuit รับสายโทรศัพท์มือถือ แล้วเรื่องต่อไปที่ผมรู้คือเขาโทรไปจองตั๋วชั้นหนึ่งหลายใบไป Morocco (หรือที่ไหนสักแห่งแปลกใหม่) สำหรับงานปาร์ตี้หรืออะไรสักอย่างในวันถัดไป! ในตอนนั้น ผมตัดสินใจว่าเขาต้องเป็นคนรวยที่สุดที่ผมเคยพบมา จริงๆ แล้วผมเคยพูดถึงประสบการณ์นั้นเกี่ยวกับการไม่ควรตัดสินคนจากภายนอก เรื่องตลกคือ ผมไม่เคยจำชื่อของ Tracksuit ได้เลย… จนกระทั่งเมื่อวาน… ตอนที่ผมบังเอิญดู vlog ‘School of Greatness’ ที่สัมภาษณ์ Jesse Itzler เมื่อเขาเอ่ยถึงชื่อแร็ปเปอร์เก่าของเขา Jesse Jaymes ทุกอย่างก็ปะติดปะต่อกัน.. เหมือนตู้เก็บเอกสารฝุ่นจับเปิดออก “ผมรู้จักผู้ชายคนนี้!”
ตัดมาที่ปัจจุบัน ในบทสัมภาษณ์ Jesse บอกว่าเขาขาย CD เหล่านั้นไปได้อย่างน้อยครึ่งล้านแผ่น และ CD ที่พวกเราทำงานด้วยกันก็เป็นส่วนสำคัญของก้าวธุรกิจใหญ่ ๆ ในเวลาต่อมา การได้เก็บชิ้นส่วนต่าง ๆ มาประกอบกันและได้เห็นเรื่องราวสมบูรณ์เป็นเรื่องที่ทำให้ผมดีใจจริง ๆ การได้เห็นว่าบทบาทเล็ก ๆ ของผมในการช่วย engineer เพลงเหล่านั้นไปส่งผลต่อชีวิตและธุรกิจของใครบางคนที่ทุกวันนี้กำลังทำงานสุดยอดในการสร้างแรงบันดาลใจและให้กำลังใจคนอื่นให้สร้าง 'life resume' ของตัวเอง… มันคือของขวัญสำหรับผมที่ได้เห็น arc ของงานของตัวเอง และได้เพิ่มรายการนี้เข้าไปใน resume ของชีวิตผม ขอบคุณ @jesse.itzler และ @lewishowes สำหรับบทสัมภาษณ์ที่ยอดเยี่ยม
ดูบทสัมภาษณ์สุดสร้างแรงบันดาลใจได้ที่นี่: